Portakal üreticisi aracıdan dertli

Portakal üretiminde Türkiye’nin sayılı havzalarından biri olan Açık Fikirli’da rekolte geçen seneye tarafından arttı. Portakal, tonaj ve kalibre olarak üreticisinin yüzünü güldürürken, üreticiler aracıların çokluğu nedeniyle vatandaşların mahsul alırken artık tane hesabı yapmaya başladığını açıklama ederek bu konuya bir çözüm bulunmasını istedi.

Portakal üreticisi aracıdan dertli

“İHRACAT OLURSA ÜRÜN DEĞERLENİR”

İhracatın durumuna kadar portakal fiyatlarının da artma gösterdiğini açıklayan Köşk ilçesindeki portakal üreticisi Ümit Ertem, “Ürünümüz bu yıl hoş. Mandalina da birazcık rekolte düşüklüğü var ancak portakal mahsul olarak, tonaj ve kalibre olarak da iyi durumda. Sulanmayan bölgelerde minik kalsa da suyu olan bölgelerde kalibre tatmin edici. Portakalı hem halde kutup satmak için topluyoruz ayrıca de ambara koyarak 2-3 ay bekletip o şekilde değerlendiriyoruz. Hal fiyatları birazcık gevşekti. Fakat suluk devreye girdikten sonradan kendini topladı. Depo fiyatlarının ne olacağını bilmiyoruz. 3 ay sonra şayet bugünkü sattığımız fiyattan da satabiliriz, olur ya yüzde 70-80 farkla da satabiliriz. O birazcık ucu görünmeyen bir koşul. Portakalın fazla hoş değer kazandığı yıllar da oldu ama sonunda değer kazanmayıp hiç satılmadığı yıllar da oldu. Bu birazcık ihracat ile alakalı. Malın belli bir kısmı yurt dışına ihracat olarak giderse iç piyasada mal değerleniyor, mal eksildiği için değerini koruyor. Olmadığında da bu malın tümü yurt içinde tüketilmek zorunda kalıyor. Yurt içinde tüketim durumunda da bu sefer malda çok aşırı bir bereket oluyor. Bu durumda da alıp satanlar, halciler ve komisyoncular ‘nasılsa ihracat değil’ diyerek jurnal ya da haftalık olarak fiyat düşürüyor. Üreticinin de bu duruma aleyhinde yapabileceği bir şey olmuyor. Ya satıp borcunu ödeyip önünü görecek ya da satmayacak çürütüp dökecek” dedi.

Portakal üreticisi aracıdan dertli

“KİLOSU 2 LİRAYA IŞIK HALKASI SATILIYOR”

Fiyatların ürünün kalitesine tarafından değiştiğini kaydeden Ertem, “Fiyatlar suluk bazında 70 kuruş, ikinci tepe dediğimiz doruk dediğimiz mahsul 1 lira 20 kuruş, diğer kalibre olarak düzgün olarak adlandırılan büyük ve hoş tepe portakal da 1 lira 70 kuruş ile 2 TL arasında. Bunlar tabi haldeki komisyon dahil fiyatları. Bu malların 15 güne kadar dayanma gücü var. Herkes hal için mahsul kestiği vakit bu durumda hal fiyatı 1 lira 60 kuruş seviyelerine düşüyor. Ama kesim eksik olduğunda ve tip dıştan geldiğinde malı almaya başladığı zaman fiyat 2 bin lira civarına çıkıyor. Genelleştirme yapacak olursak hemen ürünlerimiz 1 lira 60 kuruş ila 2 lira aralarında satılıyor. İşlenmiş üründe ise bu fiyat bağlı değişiyor. O durumda halci ya da pazarcı ürünü alıyor, bizim buradaki mumlama fabrikalarına gidiyor. Burada üzerini bilinen anlatım tarzı ile cila çekiliyor ve altlarına birer tane kart konuyor. Bu durumda da kiloda 50 kuruş gibi bir maliyet daha oluyor. 2 liranın üzerine 50 kuruş daha ekleniyor” diye konuştu.

“ARAYA NE DEĞIN ÇOK ARACI GİRERSE FİYAT DA O KADAR FAZLA ARTIYOR”

Üretici olarak kendilerinin 2 liradan sattıkları portakalların metropol şehirlerdeki tezgahlarda 7 liraya kadar meydana çıkan fiyatlarla satıldığını ve bunun nedeninin de araya giren aracıların çokluğu olduğunu sözlerine ekleyen portakal üreticisi Ertem sözlerini şöyle sürdürdü:

“Bizim sıkıntımız imalatçı olarak direk tüketiciye ulaşamıyoruz ve malımızı kutup pazara götürüp tek tek satma şansımız yok. Arada mecburen halciler olacak. Biz burada bir hale mal veriyoruz hal komisyonunu kesip koyuyor. Araya mazot ve seyahat maliyeti de giriyor. Bu mal İstanbul’a gittiğinde oradaki halci malı oraya dek getirdiği için o da üstüne bir fiyat daha koyuyor. Oradan pazarcıya veya manava gidiyor, onlar da karını yansıtıyor derken bu böyle katlanıp gidiyor. Bizim burada ayla 1 lira 60 kuruştan sattığımız portakal İstanbul’a vardığı vakit 5, 6 ya da 7 liraya satılıyor. Aracılar ne kadar çoğalır tümü de kârını üzerine koyarsa tüketiciye gidene dek vatandaşın yiyemeyeceği seviyelere çıkıyor. Örneğin bizim burada 1,5-2 lira aralarında satılırken, İstanbul ve İzmir’deki vatandaşlar adeta tane hesabı yapıyor. Bugünün şartında girdi fiyatlarımıza bakarsak fiyattan memnun değiliz. Lakin beterin beteri var. Bu malı hiç satmayıp çöpe dökmüş de olabilirdik. Onun için memnunuz. Lakin çiftlik sahibi tekrar tekrar gönlü geniştir, üretici elinden geldiğince daha fazla ve daha nitelikli üretmek için çaba harcar. Koşullar elvermediği vakit da çiftçinin de yapabileceği bir şey kalmıyor.”

Yorum yapın